لمینت دندان در کرج

دندانپزشک در این مرحله دندان را از جرم و مواد اضافی تمیز می کند، زیرا وجود جرم مانع قوی بودن کامپوزیت می شود، از این رو دندانپزشک با پولیش دادن دندان ها، آنها را از هرگونه جرم و پلاک دندان تمیز می کند و با یان کار با نفوذ به مینای دندان عاج یا لایه زیرین دندان دیده می شود و برای آماده سازی مهیا می شود.

باید بدانید که میزان شکل دهی برای انواع ترمیم ها با هم فرق می کند، از این رو در صورت نیاز باید برخی کارها مانند، ترمیم تراشه های کوچک، پر کردن فاصله بین دندان ها، روکش یا ونیر دندان ها باید انجام گیرد. بهتر است بدانید که معمولا روی مینای دندان کامپوزیت قرار می گیرد، اما در مواردی که باید ترمیم دندان نیز انجام گیرد، ابتدا پوسیدگی را از روی دندان حذف می کنندکه در این حالت ممکن است دندان به خاطر حذف پوسیدگی به میزان زیادی تراشیده شود و علاوه برمینای دندان عاچ دندان نیز درگیر شود، در هر حال با تراش پوسیدگی دندان برای قرار گیری کامپوزیت آماده می شود.

برای متخلخل کردن سطح دندان از ماده اسیدی که به صورت ژل است استفاده می کنند، که این ژل ها در سرنگ های کوچکی قرار می گیرند و معمولا شامل ۳۰ تا ۴۰ درصد اسید فسفریک می باشد که روی دندان هایی که باید کامپوزیت شوند قرار می گیرد. ژل های اسیدی در بازه زمانی معینی در حدود ۱۵ ثانیه روی سطح دندان قرار گرفته و بعد از آن به صورت کامل شسته می شوند، که پس از تمیز کردن ژل اسیدی دندان به صورت کامل برای کامپوزیت آماده می شود. این مرحله نیز حساس می باشد و اگر دندانپزشک دندان را خشک کند، سطح مینای دندان شبیه شیشه خش خورده حالتی یخ زده پیدا می کند.

باید بدانید که در این مرحله ماده کامپوزیت که نوعی پلاستیک مایع است توسط دندانپزشک با کمک اپلیکاتور که برس کوچکی است، بر روی دندان دندانی که در مرحله های قبلی متخلخل شده است رنگ آمیزی می شود. در مواردی بر روی دندان مورد نظر باد دمیده می شود، در این حالت ماده کامپوزیتی به صورت لایه ای نازک بر روی سطح دندان پخش می گردد.

این مرحله بعد از قرار گیری کامپوزیت بر روی دندان با کمک نوعی پرتو نور انجام می گیرد، این نور که عموما به رنگ آبی است با فعال کردن کاتالیزور ماده کامپوزیت را فعال کرده و آن را سخت و مستحکم می کند. این تاباندن نور بازه زمانی مشخصی دارد و معمولا در حدود ۱۰ تا ۲۰ ثانیه است. پس از این کارها کامپوزیت اولیه روی دندان شما قرار می گیرد، به عبارتی ماده کامپوزیت در این مرحله پیوندی میکرومکانیکی با سطح متخلخل شده دندان ایجاد کرده و ساختار مستحکمی پیدا می کند.

در حالتی دیگر ممکن است ژل اسیدی و کامپوزیت را با هم ترکیب نمایند و بدون اینکه دندان را بتراشند و شستشو دهند، این ترکیب را روی دندان بگذارند و یک بازه زمانی مشخصی صبر کرده و با تاباندن یک نور سفت کننده به آن ساختاری مستحکم بدهند.

در این مرحله کاری که باید از طرف بیمار انجام گیرد و خیلی مهم است، باز نگه داشتن دهان و جلوگیری از تماس بزاق با دندان است، البته جای نگرانی نیست زیرا این کار در مدت بسیار کوتاهی انجام می گیرد و بسیار ساده است.

پس از تشکیل لایه اولیه با سطح دندان، لایه های بعدی کامپوزیت به دندان اضافه می شود، این کار تا زمان یادامه می یابد که کامپوزیت شکل و حجم مناسب را پیدا کند. در هر مرحله که یک لایه کامپوزیت اضافه می شود، لایه ی جدید با لایه های قبلی نوعی پیوند شیمیایی تشکیل می دهد، و به این ترتیب کامپوزیت استحکام زیادی پیدا می کند. البته دندانپزشک این کار را تا زمانی این کار را ادامه می دهد که شکل و استحکام مورد نظرش ایجاد گردد.

در حالتی دیگر ممکن است ژل اسیدی و کامپوزیت را با هم ترکیب نمایند و بدون اینکه دندان را بتراشند و شستشو دهند، این ترکیب را روی دندان بگذارند و یک بازه زمانی مشخصی صبر کرده و با تاباندن یک نور سفت کننده به آن ساختاری مستحکم بدهند.

در این مرحله کاری که باید از طرف بیمار انجام گیرد و خیلی مهم است، باز نگه داشتن دهان و جلوگیری از تماس بزاق با دندان است، البته جای نگرانی نیست زیرا این کار در مدت بسیار کوتاهی انجام می گیرد و بسیار ساده است.

در این مرحله دندانپزشک با کمک همان نور سفت کننده، تابشی در بازه زمانی ۱۰ الی ۴۰ ثانیه را به کامپوزیت می تاباند و سپس به دندان شکل مناسب را میدهد. در این مرحله اگر شکل دندان مورد پسند پزشک نباشد، قسمت های اضافی به آن افزوده می شود، که ممکن است این لایه ها در حدود ۲ میلی متر ضخامت داشته باشند البته این لایه ها قبل قرار گیری اصلاح شده و به لایه های قبلی اضافه می شوند.

در حالتی دیگر ممکن است ژل اسیدی و کامپوزیت را با هم ترکیب نمایند و بدون اینکه دندان را بتراشند و شستشو دهند، این ترکیب را روی دندان بگذارند و یک بازه زمانی مشخصی صبر کرده و با تاباندن یک نور سفت کننده به آن ساختاری مستحکم بدهند.

در این مرحله کاری که باید از طرف بیمار انجام گیرد و خیلی مهم است، باز نگه داشتن دهان و جلوگیری از تماس بزاق با دندان است، البته جای نگرانی نیست زیرا این کار در مدت بسیار کوتاهی انجام می گیرد و بسیار ساده است.